„Nie ma żadnych ofert!” – mówią często osoby szukające pracy. Zapytajmy jednak dociekliwie – gdzie ich nie ma???

Otóż, okazuje się, że zawiedzeni najczęściej mówią o prasie. Dla niektórych osób jest to niestety jedyne ich źródło. Zobaczmy więc, jak podejść do ogłoszeń prasowych oraz, jakie inne źródła ofert daje nam współczesny rynek pracy.

Poszczególne tytuły mają wyznaczone dni na zamieszczanie tego typu ogłoszeń, mają również mutacje regionalne. Kiedy czytamy anons, zwróćmy uwagę na jego rozmiar, estetykę, logikę i jasność sformułowań, a także, jak często się ukazuje. Czytajmy wnikliwie wymagania, i jeśli nie spełniamy jakiegoś fundamentalnego – nie wysyłajmy aplikacji. „Kandydat – desperat”, czyli taki, co reaguje na wszystkie ogłoszenia – nie jest zbyt mile widziany. Z drugiej strony, rok mniej doświadczenia – za to w doskonalej firmie, czy mała niezgodność kierunku wykształcenia, zniwelowana praktyką robiąca wrażenie – to daje nam możliwość zawalczenia o posadę. Kiedy ogłoszenia na jedno stanowisko pojawiają się kilka razy, to bywa, że poprzeczka została postawiona zbyt wysoko i firmie trudno jest znaleźć odpowiednia osobę. To skłania nas do spróbowania naszych sił nawet wtedy, kiedy jesteśmy odrobinę zbyt słabi.

Należy bardzo uważać na małe ogłoszenia, podające tylko telefon do „pracodawcy”. Znana była kilka lat temu historia, kiedy jedna z sieci komórkowych, premiowała rozmowy przychodzące na dany numer doładowaniem konta. Oszuści drukowali ogłoszenia: „dam pracę”, podając swój numer telefonu, a szukający pracy, dzwoniąc pozwalali im zarabiać.

Podobnie kłopotliwe bywają ogłoszenia o pracy chałupniczej, kiedy zainteresowany dzwoni, słucha automatycznie odtwarzanych informacji, albo jest wielokrotnie przełączany, a tym samym czas rozmowy i jej koszt szybko rosną.

Na dobre ogłoszenia prasowe należy reagować szybko, a już na pewno przed upływem podanego w nich często „deadline”. Dla niektórych zawodów dużo ofert będzie zawierała prasa branżowa, zarówno w wersji drukowanej jak i elektronicznej.

Sięgnijmy do Internetu (poświęcimy mu osobny artykuł) oraz do innych mediów, takich jak telewizja regionalna i kablowa, lokalne radiostacje, tablice ogłoszeń.

Szukać pracy można również w instytucjach takich jak Urzędy Pracy, Ochotnicze Hufce Pracy. Nie cieszą się one przeważnie dobrą renomą, ale jak wszędzie i tam można znaleźć życzliwe osoby. Zawsze jednak trzeba pamiętać, że to miejsca dla osób aktywnych, takich, co same przychodzą i pytają, a po drugie, jako instytucje budżetowe, nie zawsze są w stanie zaspokoić wszystkie potrzeby petentów w zakresie płatnych form aktywizacji.

Złe przyzwyczajenia pracodawców powodują również, że wola szukać pracowników za pieniądze w agencjach zatrudnienia, niż za darmo w urzędach.

Istnieje też wiele instytucji pozarządowych, związanych z organizacjami samopomocowymi, samorządami, kościołami czy osobami prywatnymi, które mogą pomóc osobom gorzej radzącym sobie na rynku pracy. Jako ze często korzystają z pomocy UE, SA w stanie również często zaoferować szkolenia, czy pomoc prawna.

Urzędy pracy, uczelnie, organizacje zawodowe i pozarządowe organizują często targi i giełdy pracy. Co prawda najczęściej są one skierowane do osób młodych, absolwentów, ale każdy powinien się na nie wybrać. Grupują bowiem w jednym miejscu wielu pracodawców, agencji, instytucji szkolących czy pomagających w szukaniu zatrudnienia. Warto potraktować taka imprezę jako doskonal źródło informacji, a także możliwość nawiązania kontaktów.

Kto powiedział, że firma prezentująca ofertę stażową nie szuka również doskonałego inżyniera z doświadczeniem? Jeśli nie zapytamy, nie możemy mieć pewności.

11.12.2006 - Zespół Praca.pl