A może zamiast nieustannie walczyć z konkurencją warto poszukać całkiem nowych ścieżek rozwoju dla firmy? Jeśli czujesz, że Twój biznes utknął w martwym punkcie, a rywale są zbyt silni, z pomocą może Ci przyjść tzw. strategia błękitnego oceanu.
Strategia błękitnego oceanu – definicja, zasady
Strategia błękitnego oceanu to model biznesowy, w ramach którego przedsiębiorstwo przeznacza środki i siły na poszukiwanie całkiem nowych obszarów inwestycji oraz kierunków rozwoju. Błękitny ocean jest tutaj analogią dla dotąd niewykorzystanych przez nikogo obszarów rynku. Innymi słowy, chodzi o to, by zamiast polepszać obecny produkt, modyfikować strategie marketingowe tak, by o krok wyprzedzać konkurencję – poszukać takich obszarów, w których tej konkurencji jeszcze nie ma.
Tego typu strategia firmy może zakładać na przykład:
- badania nad innowacyjnością w celu stworzenia całkiem nowych produktów i wygenerowaniu popytu na nie,
- zainwestowanie w inną branżę niż do tej pory,
- próbę dotarcia do całkiem nowej grupy docelowej przez skierowaną do niej kampanię reklamową, wypuszczenie nowej linii produktu czy nawet zmianę wizerunku przedsiębiorstwa.
Strategia błękitnego oceanu – narzędzia
Sposób na zarabianie pieniędzy z wykorzystaniem strategii błękitnego oceanu opracował południowokoreański teoretyk biznesu W. Chan Kim. Swoje spostrzeżenia zawarł w książce pt. Strategia błękitnego oceanu. Jak stworzyć wolną przestrzeń rynkową i sprawić, by konkurencja stała się nieistotna.
Chan Kim zwraca uwagę na to, jak przygotować firmę do wypłynięcia – wedle analogii, jaką się posługuje – na błękitny ocean rynku. Przede wszystkim należy wykorzystać narzędzia diagnostyczne, które pozwolą kompleksowo określić sytuację w obecnej przestrzeni rynkowej. Dane na temat popytu, podaży, cen, parametrów nowych produktów itp. dostarczą jednocześnie informacji dotyczących kierunków działań i obszarów zainteresowania konkurentów.
Zrozumienie obecnej sytuacji jest zdaniem autora książki kluczowe dla zbudowania nowej strategii firmy. Przedsiębiorca powinien w szczególności zastanowić się, czy jego obecna strategia rozwoju przedsiębiorstwa nie jest zanadto reakcyjna w stosunku do ruchów konkurencji (np. brnie w obniżkę cen i coraz dalej idące kompromisy w jakości produktu bądź też przeznacza nadmierne środki na usprawnienia w produkcie, naśladujące te stosowane przez konkurenta – zamiast zaproponować coś nowego czy odwołać się do nowej grupy konsumentów).
Chan Kim przeciwstawia strategię błękitnego oceanu strategii czerwonego oceanu. Tę drugą cechuje nastawienie na walkę z konkurencją przy wykorzystaniu istniejącego popytu na produkty. Strategia błękitnego oceanu proponuje wygenerowanie nowego popytu, a przez to uniknięcie – przynajmniej w początkowej fazie – walki z konkurentami.
