Dźwignia finansowa - definicja
Dźwignia finansowa, analizowana pod względem ekonomicznym, w zarządzaniu finansowym, wg Internetowej Encyklopedii PWN „to udział długu w kapitale całkowitym, wykorzystywanie do finansowania działalności przedsiębiorstwa kapitałów obcych, leasingu finansowego, akcji uprzywilejowanych, których koszt jest stały w sensie niezależności od osiąganego wyniku operacyjnego, w zamiarze zwiększenia rentowności kapitałów własnych (zysku na 1 akcję)”. Dzięki dźwigni finansowej można określić czy korzystanie z kapitału zewnętrznego (np. kredytu) będzie bardziej opłacalne dla przedsiębiorstwa niż korzystanie wyłącznie z kapitału własnego.
Dźwignia finansowa ma zastosowanie również na rynku Forex. W tym kontekście definiuje ją na przykład Komisja Nadzoru Finansowego „Dźwignia finansowa związana jest z istnieniem depozytu zabezpieczającego i braku konieczności wnoszenia pełnej kwoty, na jaką opiewa instrument pochodny. Mechanizm ten pozwala na otwieranie pozycji o wartości nominalnej wyższej, niż wpłacony depozyt. W momencie, kiedy mamy do czynienia z dźwignią finansową na poziomie 1:100, depozyt zabezpieczający, który musisz wnieść wynosi 1% wartości nominalnej pozycji”.
Dźwignia finansowa - zadania
Dźwignię finansową stosuje się dla zwiększenia wartości aktywów, bez jednoczesnego angażowania środków własnych. Zaciąga się kredyt, aby podejmować większe i bardziej opłacalne inwestycje itd.
Dodatkową funkcję zastosowania dźwigni można zauważyć przy obliczaniu podatku dochodowego. Zaciągnięty kredyt generuje przecież koszty, które w końcowym rozliczeniu obniżają podstawę opodatkowania.
Efekt dźwigni finansowej
Efekt dźwigni finansowej to wynik, jaki przynosi wprowadzenie kapitału zewnętrznego. Może być pozytywny (dodatni) lub negatywny (ujemny). Pozytywny wystąpi wtedy, gdy rentowność kapitału własnego zostanie podwyższona przez wzrost udziału kapitałów zewnętrznych w firmie (porównując to do korzystania wyłącznie z kapitału własnego).
Czyli innymi słowy - mimo że weźmiemy kredyt, za który musimy płacić, to zysk z naszego kapitału (zwrot kapitału własnego) włożonego w przedsiębiorstwo będzie wyższy. Odwrotne zjawisko określa się mianem maczugi finansowej, czyli ujemnym efektem dźwigni.
Dźwignia finansowa - wzór
Efekt dźwigni finansowej (to czy ma wartość ujemną czy dodatnią) oblicza się za pomocą wzoru:
DFL (Degree of Financial Leverage) = zysk operacyjny przed uwzględnieniem odsetek / zysk brutto z uwzględnieniem odsetek
Wynik dzielenia będzie oznaczał stopień dźwigni finansowej, przy czym jeśli będzie większy od 1, to efekt dźwigni będzie dodatni, natomiast jeśli będzie mniejszy od 1, nastąpi ujemny efekt dźwigni.
Wskaźnik dźwigni finansowej
Kontrola kapitałów własnych oraz kapitałów zewnętrznych w firmie jest bardzo ważna. Pozwala dobrać odpowiednie kroki, by zwiększyć możliwości danego przedsiębiorstwa.
Jednak zawsze należy pamiętać, że pożyczka lub kredyt wnoszą pewne ryzyko. I nawet jeśli według naszych wewnętrznych obliczeń wynik dźwigni finansowej zasugeruje, iż dla firmy korzystne będzie zaciągnięcie kredytu lub pożyczki, to decyzja końcowa należy do banku, który bada m.in. płynność finansową i decyduje czy danego kredytu udzielić.
Dźwignia finansowa - interpretacja - czemu służy
Wykorzystanie dźwigni finansowej na rynku Forex pomaga zainwestować większe środki od tych, które posiadamy na swoim koncie. Na polskim rynku maksymalna dopuszczalna dźwignia wynosi 1:100 (dla niedoświadczonych traderów - 1:50). Zakładając taki poziom - 1:100, wynika, iż za każdą złotówkę włożoną przez nas, inwestujemy dodatkowo 100 zł nieswojego kapitału. Jeśli nasz wkład wynosi np. 500 zł, to przy użyciu dźwigni możemy „otwierać pozycję” o wartości 50 000 (500 x 100). Niesie to zarówno korzyści, jak i duże ryzyko. Jeśli w transakcjach osiągniemy procentową stratę lub zysk, to będzie się ją odliczało od kwoty 50 000 zł (a nie od 500zł). 1% od 50 000 zł to 500 zł (a nie 5zł od posiadanych 500).
