Praktyki absolwenckie wciąż są dość mało popularną formą współpracy pomiędzy firmami a absolwentami wyższych uczelni. Tymczasem praktyki mają wiele zalet.
Ustawa o praktykach absolwenckich
Możliwość wykonywania praktyk przez absolwentów wynika z Ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz.U. 2009 Nr 127 poz. 1052). Określa ona zasady odbywania się takich praktyk, obowiązki pracodawcy oraz praktykanta, a także przysługujące im prawa. Mowa jest w niej również o zasadności podpisywania umów o praktyki z młodymi osobami świeżo po studiach: „Praktyka ma na celu ułatwienie absolwentom uzyskiwania doświadczenia i nabywania umiejętności praktycznych niezbędnych do wykonywania pracy”.
Praktyka absolwencka - korzyści dla pracodawcy i studenta
Praktykant przyjmowany jest zatem do firmy po to, by zostać przyuczonym do danego zawodu, nabyć pierwsze doświadczenia, zorientować się, czy dana branża odpowiada jego oczekiwaniom i czy po prostu się w niej sprawdzi.
Ponadto, jeśli absolwent posiada status bezrobotnego, w momencie rozpoczęcia praktyk nie traci go, co może mieć znaczenie na przykład z uwagi na ubezpieczenie społeczne. Absolwent musi jednak zgłosić fakt odbywania praktyk do PUP-u. Co więcej, jeśli pobierane wynagrodzenie za praktyki będzie przewyższać 50% minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w danym roku kalendarzowym, traci prawo do zasiłku.
Praktykanci stanowią również korzyść dla firmy. Dzięki takiej formie umowy pracodawca może sprawdzić, czy w przyszłości warto zatrudnić daną osobę na umowę o pracę. Ponadto praktykanci przejmują na siebie niektóre mniej odpowiedzialne obowiązki, często nieodpłatnie. Warto jednak przypomnieć w tym momencie, że głównym celem praktyk nie jest wyręczanie innych zatrudnionych, ale zapewnienie przyjętej osobie możliwości poznania branży i przygotowanie do roli pełnoprawnego pracownika.
W czasie praktyk absolwent musi mieć zapewnione stanowisko pracy zgodne z zasadami BHP. Ponadto po zakończeniu współpracy może domagać się od pracodawcy wystawienia zaświadczenia o odbyciu praktyk z uwzględnieniem informacji o nabytych umiejętnościach i zakresie swoich obowiązków.
Umowa o praktykę absolwencką
By praktyki się odbyły, obie strony muszą zawrzeć umowę o praktyki absolwenckie. Zgodnie z przepisami ma ona formę pisemną. Dokument powinien uwzględniać informacje dotyczące:
• rodzaju wykonywanej przez praktykanta pracy,
• czasu trwania praktyk (maksymalnie 3 miesiące),
• tygodniowego wymiaru czasu pracy,
• wysokości wynagrodzenia (jeśli praktyki są płatne).
Staż absolwencki - jakie wymagania
Kto może starać się o staż absolwencki? Najczęściej są to absolwenci uczelni wyższych, by mieć możliwość skorzystania z praktyk, wystarczy ukończyć ośmioletnią szkołę podstawową, gimnazjum lub równorzędną szkołę zagraniczną oraz w dniu rozpoczęcia praktyk nie mieć ukończonego 30. roku życia.
Inne wymagania dotyczące kandydata na praktyki określa pracodawca i są dostosowane do stanowiska pracy, w ramach którego będzie odbywać się szkolenie. Należy przy tym pamiętać, że praktykanci nie mogą wykonywać tzw. pracy szczególnie niebezpiecznej, na przykład na wysokości czy użyciu niebezpiecznych materiałów (zgodnie z rozdz. 6 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy).
Staż absolwencki - wynagrodzenie
Staż dla absolwentów może być zarówno bezpłatny, jak i płatny. Jeśli praktykant pobiera wynagrodzenie, nie może ono przekraczać dwukrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, obowiązującego w danym roku kalendarzowym.
W przypadku bezpłatnych praktyk umowa może zostać rozwiązana przez obie strony w trybie natychmiastowym i bez podania przyczyny. Jeśli praktykantowi przysługuje wynagrodzenie, wówczas okres wypowiedzenia wynosi 7 dni.
