Felczer - czym się zajmuje?
Dla niektórych słowo felczer jest zupełnie niejasne i nawet trudno określić, czego może dotyczyć. Jednak warto wiedzieć, że jest to osoba, która może między innymi pomóc w nagłych wypadkach zachorowań, diagnozuje stan zdrowia, pod opieką lekarza bierze udział w procesie leczenia. Według danych opublikowanych przez Naczelną Izbę Lekarską w Polsce, na dzień 30 kwietnia 2018 felczerów czynnych zawodowo było 211, natomiast 532 nie wykonywało zawodu.
Jak zostać felczerem?
Szukając informacji jak zostać felczerem obecnie napotkamy trudności. Ani szkoła felczerska ani liceum felczerskie nie są odpowiedzią, jak zdobyć uprawnienia, a o zawodzie mówi się jako o ginącym. Jednak nadal można spotkać jego przedstawicieli. Przede wszystkim dlatego, że możliwość pracy w Polsce mają felczerzy, którzy swoje uprawnienia zdobyli w innych krajach.
Zasady przyznawania uprawnień do wykonywania zawodu fleczera reguluje Ustawa z dnia 20 lipca 1950 r. o zawodzie felczera (ze zmianami).
„Art. 1. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia potwierdza w drodze decyzji kwalifikacje zawodowe felczera osobom, które posiadają dyplom wydany w państwie innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej, uznany w Rzeczypospolitej Polskiej za równoważny na podstawie umów międzynarodowych lub odrębnych przepisów.
2. Naczelna Rada Lekarska przyznaje prawo wykonywania zawodu i używania tytułu felczera osobom, które:
1) ukończyły liceum felczerskie lub szkołę felczerską w Polsce albo
2) posiadają decyzję, o której mowa w ust. 1, oraz dyplom wydany w państwie innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej, uznany w Rzeczypospolitej Polskiej za równoważny na podstawie umów międzynarodowych, albo
3) posiadają kwalifikacje do wykonywania zawodu felczera nabyte w państwie członkowskim Unii Europejskiej innym niż Rzeczpospolita Polska, uznane na zasadach określonych w ustawie z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (Dz. U. z 2016 r. poz. 65 oraz z 2018 r. poz. 650 i 1669)”.
Kolejne punkty artykułu mówią o uwarunkowaniach zdrowotnych, językowych, zdolności do czynności prawnych oraz zaświadczeniu o prawie do wykonywania zawodu w państwie, w którym został wydany dyplom felczerski.
Felczer - uprawnienia
Felczer nie jest lekarzem. Ten drugi musi ukończyć studia medyczne, natomiast osoba pracująca jako felczer ma wykształcenie średnie. Jej uprawnienia określa się w drodze rozporządzenia decyzją ministra zdrowia.
Samodzielnie może pomagać potrzebującym, kiedy nie jest wymagana specjalistyczna pomoc lekarska lub kiedy doszło do nagłego wypadku. Do sytuacji, w których felczer bierze udział, zalicza się między innymi określenie stanu pacjenta i zadecydowanie o dalszych krokach. Felczer może przepisywać recepty na leki (rodzaj medykamentów określany jest odrębnymi przepisami), przeprowadzić resuscytację krążeniowo-oddechową, zakładać sondę żołądkową, opatrywać rany, unieruchamiać złamania, skręcenia, zwichnięcia, tamować krwotoki.
Dodatkowo, jeśli znajduje się pod kierownictwem lekarza, może na przykład asystować przy zabiegach chirurgicznych, podawać znieczulenie miejscowe, usuwać szwy i dreny.
Szerszy wykaz uprawnień felczera można znaleźć w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 11 marca 2005 r. w sprawie szczegółowych uprawnień zawodowych felczera.
