Imigracja do Polski
Obecny rynek pracy zobowiązuje pracodawców do nieustannego poszukiwania odpowiedniego personelu. W przypadku, kiedy wielu rodaków wyjeżdża w celach zarobkowych za granicę, polskie firmy mogą skierować się w stronę napływających do kraju imigrantów.
Jak czytamy w „Informacji o działalności Urzędu do Spraw Cudzoziemców” za okres od 1 do 30 czerwca 2019 r.:
„Liczba wniosków z obszaru legalizacji pobytu złożonych w I półroczu 2019 r. przekroczyła już 122 tys. Porównując trzy ostatnie półrocza, widać równomierny wzrost osób zainteresowanych legalizacją pobytu o 5-7% (2018: I półrocze – 107 tys., II półrocze 113 tys., 2019: 122 tys.). W dalszym ciągu największym powodzeniem cieszyło się zezwolenie na pobyt czasowy (92%), następnie zezwolenie na pobyt stały (7%) oraz zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE (1%). Grupą najbardziej zainteresowaną legalizacją pobytu pozostali obywatele Ukrainy, złożyli 68% ogółu wniosków. W dalszej kolejności wnioski wpłynęły od obywateli Gruzji i Białorusi (po 5%), Indii (3%) oraz Rosji (2%). 78% wniosków na pobyt czasowy złożono w związku z planowanym podjęciem aktywności zawodowej, 9% w związku z łączeniem rodzin”.
Jak zalegalizować pobyt cudzoziemca w Polsce
Zatrudnianie cudzoziemców w Polsce wymaga od nich dopełnienia wszelkich niezbędnych formalności.
Zezwolenie na pobyt i sposób jego uzyskania jest uzależniony od charakteru i długości wizyty (chyba, że nie jest ono wymagane np. jak w przypadku obywateli państw UE – pełna lista osób nieobjętych obowiązkiem zezwolenia znajduje się między innymi na stronie Wortalu Publicznych Służb Zatrudnienia). Cudzoziemcy w Polsce mogą więc ubiegać się między innymi o niebieską kartę, zezwolenie na pracę sezonową, zezwolenie na pracę i pobyt, na pobyt czasowy do pracy osoby oddelegowanej przez zagranicznego przedsiębiorcę.
Zasady zatrudniania cudzoziemców
Podstawową zasadą więc, by zatrudnienie cudzoziemca było legalne, jest dopełnienie formalności dotyczących przebywania obcokrajowca na terenie Polski oraz uzyskanie zezwolenia (jeżeli przyszły pracownik nie podlega ujętym w przepisach zwolnieniach).
O taki dokument musi ubiegać się przyszły pracodawca. Wniosek wraz z niezbędnymi dokumentami, właściwymi do wybranego typu zezwolenia powinien dostarczyć wojewodzie, właściwemu ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania osoby chcącej zatrudnić cudzoziemca.
Zatrudnienie obcokrajowca może odbyć się na podstawie:
- zezwolenia typu A – dotyczącego zatrudniania cudzoziemca, mającego wykonywać pracę na terytorium Polski na podstawie umowy z podmiotem, którego siedziba, miejsce zamieszkania, zakład, oddział lub inna forma działalności zorganizowanej znajduje się na terenie Polski,
- zezwolenia typu B – wydawanego dla cudzoziemca, który pełni funkcję w zarządzie osoby prawnej znajdującej się w rejestrze przedsiębiorców, pełni funkcję w zarządzie osoby prawnej, która jest spółką kapitałową organizacji, który prowadzi sprawy spółki komandytowo-akcyjnej lub komandytowej jako prokurent lub komplementariusz (jeżeli przez 12 kolejnych miesięcy pełni ową funkcję ponad 6 miesięcy),
- zezwolenia typu C – dotyczącego cudzoziemca delegowanego do pracy w Polsce na więcej niż 30 dni w roku, pracującego w firmie zagranicznej,
- zezwolenia typu D – odnoszącego się do zatrudniania cudzoziemca, który został oddelegowany tymczasowo do pracy w Polsce, a zatrudniony jest w zagranicznej firmie, niemającej w Polsce filii lub oddziału,
- zezwolenia typu E – dotyczącego obcokrajowca oddelegowanego do pracy w Polsce na więcej niż 30 dni w przeciągu kolejnych miesięcy,
- zezwolenia typu S – dotyczącego zatrudnienia do pracy sezonowej.
