Pracuje nad tym Rada Ministrów, która przyjęła założenia do projektu nowelizacji ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Jej celem jest premiowanie pracodawców, którzy zdecydują się zatrudnić osoby znajdujące się w najtrudniejszej sytuacji na rynku pracy, tj. bezrobotnych do 30. roku życia, rodziców małych dzieci oraz osoby po 50. roku życia. I tak za zatrudnienie skierowanych przez urząd pracy bezrobotnych rodziców pracodawca będzie mógł ubiegać się o świadczenie aktywizacyjne z Funduszu Pracy (FP). Miałoby ono przysługiwać przez:
- 12 mcy w kwocie 1/2 minimalnego wynagrodzenia za pracę – pod warunkiem zatrudnienia bezrobotnego na pełen etat, z jednoczesną gwarancją dalszego zatrudniania po ustaniu prawa do świadczenia przez okres co najmniej 6 miesięcy lub
- 18 mcy w kwocie 1/3 minimalnego wynagrodzenia za pracę - w sytuacji skierowania bezrobotnego do zatrudnienia na pełen etat, z gwarancją dalszego zatrudniania po ustaniu prawa do świadczenia przez okres co najmniej 12 miesięcy.
Ponadto pracodawcy będą mogli ubiegać się o pożyczki z FP na utworzenie stanowiska pracy, których wysokość ma sięgać 6-krotności przeciętnego wynagrodzenia. Będą one preferencyjnie oprocentowane, zaś okres spłaty rozłożony na 3 lata. Pracodawcy, którzy zatrudnią bezrobotnych do 30. roku życia nie będą z kolei musieli opłacać za nich składek na FP i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych przez okres pierwszych 12 mcy od dnia zatrudnienia. W przypadku zaś zatrudnienia bezrobotnego w wieku 50+, pracodawca otrzyma dofinansowanie do wypłacanego mu wynagrodzenia, przez:
- 12 mcy – jeśli bezrobotny ukończył 50 lat, ale ma mniej niż 60 lat,
- 24 mce – jeśli bezrobotny ukończył 60 lat.
W zamian będzie musiał kontynuować zatrudnienie przez okres równy co najmniej połowie okresu refundacji (tj. odpowiednio 6 lub 12 mcy).
