Od 1 stycznia 2016 r. pracownik zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy otrzyma wynagrodzenie nie niższe niż 1850 zł brutto.
Jedynie absolwenci w pierwszym roku swojej pracy zawodowej otrzymają mniej, bo 80% powyższej kwoty, czyli 1480 zł brutto. Na tym jednak nie koniec zmian. Wysokość płacy minimalnej wpływa bowiem na inne świadczenia przysługujące pracownikom z tytułu zatrudnienia. W związku z tym wzrost minimalnego wynagrodzenia automatycznie wpłynie na wysokość m.in.:
- dodatku za pracę w porze nocnej, który nie może być niższy niż 20% stawki godzinowej wynikającej z minimalnego wynagrodzenia za pracę,
- wynagrodzenia za czas gotowości do pracy i niezawinionego przez pracownika przestoju, za które przysługuje wynagrodzenie wynikające z osobistego zaszeregowania pracownika w stawce godzinowej lub miesięcznej, a jeśli nie określono takiego składnika pensji – 60% wynagrodzenia; w żadnym jednak wypadku wynagrodzenie pracownika nie może być niższe od minimalnego wynagrodzenia za pracę,
- minimalnej podstawy wymiaru wynagrodzenia chorobowego i zasiłków, która nie może być niższa niż płaca minimalna pomniejszona o finansowane przez pracownika składki na ubezpieczenie społeczne; w 2016 r. wyniesie ona co najmniej 1.596,37 zł (tj. 1850 zł – 13,71% z 1850 zł = 1850 zł – 253,64 zł) oraz 1.277,09 zł – dla pracowników w pierwszym roku pracy (tj. 1480 zł – 13,71% z 1480 zł = 1480 zł – 202,91 zł),
- kwot wolnych od potrąceń, przy potrącaniu należności innych niż świadczenia alimentacyjne, zaliczek pieniężnych udzielonych pracownikowi oraz kar pieniężnych,
- maksymalnej odprawy z tytułu rozwiązania stosunku pracy, która nie może przekroczyć 15-krotności minimalnego wynagrodzenia za pracę (tj. 27.750 zł brutto),
- minimalnego odszkodowania za nierówne traktowanie w zatrudnieniu, którego wysokość nie może być niższa niż kwota minimalnego wynagrodzenia za pracę.
