Au pair to coś więcej niż opiekunka do dziecka. I choć celem tej osoby często jest zwiedzanie i poznawanie nowego kraju, nie jest to także stricte turysta albo student na wymianie. Jaka jest specyfika pracy au pair i kto może w ten sposób pracować i podróżować?
Spis treści
Au pair: co to znaczy?
Au pair (od francuskiego „równy”, „na tym samym poziomie”) to skierowany w szczególności do młodzieży oraz młodych dorosłych program wymiany kulturowej. Jego podstawowym celem nie jest praca zarobkowa, ale edukacja. Z drugiej jednak strony często te dwa aspekty się ze sobą łączą.
Program au pair obejmuje szereg państw europejskich (np. Wielką Brytanię, Austrię, Włochy, Belgię, Danię, Francję, Hiszpanię, Niemcy, Norwegię i inne), a także Stany Zjednoczone oraz Chiny.
Zasady dotyczące programu reguluje Międzynarodowa Konwencja nr 68. European Agreement on Au Pair Placement z dn. 24 października 1969 r.
Możliwe jest przystąpienie do au pair bez znajomości języka, jednak uczestnicy programu są zobowiązani brać udział w lekcjach językowych.
Niania za granicą to au pair?
Osoba, która wzięła udział w programie – również zwana au pair – mieszka u swoich gospodarzy oraz uczestniczy w ich codziennym życiu. Ma jednak pewne obowiązki, przede wszystkim:
- drobne prace domowe,
- opieka nad dzieckiem,
- dbanie o edukację dziecka gospodarzy, udzielanie korepetycji, pomaganie w odrabianiu lekcji,
- prowadzenie dziecka do szkoły i odbieranie go z niej,
- organizowanie zabawy, wyjść edukacyjnych dla dziecka,
- przygotowywanie posiłków dla podopiecznego,
- dbanie o czystość dziecka, utrzymywanie porządku w jego pokoju,
- robienie codziennych zakupów.
Chociaż podstawowym obowiązkiem au pair jest opieka nad dzieckiem gospodarzy, nie jest to jednak typowa niania. Au pair i opiekunkę różni przede wszystkim cel zagranicznego wyjazdu. Ta pierwsza osoba ma na względzie głównie chęć poznania innej kultury, warunków życia, nauczenia się języka. Przez swoich gospodarzy powinna być traktowana jak członek rodziny, który dodatkowo opiekuje się dziećmi. Nie otrzymuje zatem wynagrodzenia, ale kieszonkowe, a gospodarze często pokrywają koszty związane np. z przelotem do kraju i z powrotem, opieką medyczną, ubezpieczeniem, a także zapewniają wyżywienie i własny pokój. Ponadto, by przystąpić do programu w danym kraju, trzeba spełnić pewne wymagania dotyczące np. wieku.
Z drugiej strony osoby podejmujące pracę jako opiekunka do dzieci za granicą zwykle kierują się nie możliwością poszerzania horyzontów, ale kwestiami finansowymi, odległością danego państwa od Polski. Nawet jeśli mieszkają razem z daną rodziną, są pracownikami, a pracodawcy – rodzice dziecka – wypłacają im wynagrodzenie.
Kolejną różnicą jest to, że o ile au pair poświęca nie więcej niż 5 godzin dziennie na obowiązki, czas pracy opiekunki jest zależny od warunków umowy.
Program au pair: korzyści
Au pair to ciekawa propozycja dla młodych ludzi szukających pierwszej pracy na wakacje za granicą lub po prostu chcących spędzić trochę czasu w interesującym ich zakątku świata. Program ma wiele korzyści, pozwala bowiem:
- podszkolić język,
- poznać realne warunki życia wybranego kraju,
- zdobyć pierwsze doświadczenie zawodowe,
- poznać interesujące osoby i nawiązać przyjaźnie niekiedy na całe życie,
- podróżować po danym kraju oraz korzystać z jego oferty kulturalnej,
- poszerzyć własne horyzonty.
Czytaj także: Praca po studiach – studia, które dają szansę na pracę
Au Pair – najczęściej zadawane pytania:
-
Kto może zostać au pair?
Au pair najczęściej zostają studenci. Programy au pair zwykle zakładają limit wiekowy np. od 18 do 30 roku życia. Jest to praca skierowana do osób młodych, które chcą poznawać nową kulturę i podróżować, a jednocześnie pracować dorywczo.
-
Co robi au pair?
Osoba pracująca jako au pair zwykle zajmuje się dziećmi np. odprowadza je do szkoły, pomaga w lekcjach, organizuje zabawy, uczy języka obcego. Ponadto często ma za zadanie robić zakupy, dbać o czystość w domu. Zwykle jest to praca na pół lub ćwierć etatu. Resztę czasu au pair może przeznaczyć na poznawanie nowego miejsca, zwiedzanie zabytków, uczestniczenie w życiu kulturalnym danego miejsca itp.
