Lista stanowisk - Ławnik

CHARAKTERYSTYKA ZAWODU

Osoby pełniące funkcję ławnika nie realizują jej zawodowo, lecz w charakterze określonego w artykule 182 konstytucji czynnika społecznego. Zasiadają w sądzie jako członkowie składu orzekającego o winie lub niewinności oskarżonych, etc. W przypadku spraw cywilnych udział w rozprawie bierze dwóch ławników i sędzia, w sprawach karnych zagrożonych karą dożywotniego pozbawienia wolności bierze udział trzech ławników i sędzia. W zakresie orzekania o winie lub niewinności oskarżonego lub innego przedmiotu rozprawy głos ławników ma taką samą siłę jak głos sędziego, jednak tylko ten ostatni ma prawo do prowadzenia rozprawy. Osoba pełniąca funkcje ławnika podlega także zasadom niezawisłości sądu, a w swych prawach i obowiązkach podlegają Konstytucji i adekwatnym ustawom.


WYMAGANIA

Z racji niezawodowego charakteru pełnionych funkcji, ławnik wybierany jest w innej formie niż w przypadku tradycyjnych zawodów i stanowisk. Kandydata na ławnika zgłosić może Prezes sądu, zakład pracy lub związek zawodowy, stowarzyszenie, lub grupa 50 obywateli. Wyboru dokonuje rada gmin w tajnym głosowaniu. Kandydat musi ponadto spełniać następujące wymogi; mieć co najmniej 30 lat a nie więcej niż lat 70, posiadać co najmniej średnie wykształcenie, posiadać odpowiednie cechy charakteru, odpowiednie do pełnienia funkcji warunki zdrowotne, a także zamieszkiwać w miejscu kandydowania przez co najmniej rok czasu. Udział w decydowaniu o losie podmiotów rozprawy wiąże się z ogromną odpowiedzialnością i stresem, a wcześniej wspomniane cechy charakteru mają pozwolić na efektywne wykonywanie tychże obowiązków.


WARUNKI PRACY

Miejscem pracy ławnika jest przestrzeń sądów powszechnych – rejonowych i okręgowych, a jego kadencja wynosi cztery lata. Ławnicy udają się wraz z sędzią na naradę, podczas której rozstrzygają o przedmiocie rozprawy.


MOŻLIWOŚCI ZATRUDNIENIA

Jak wcześniej wspomniano, funkcja ławnika występuje w sądach rejonowych i okręgowych.


ZAROBKI

Sprawowanie funkcji ławnika nie jest wynagradzane finansowo, gdyż byłoby to sprzeczne z ideą uczestnictwa czynnika społecznego. W przypadku jednak osób pracujących pracodawca ma obowiązek udzielić płatnego urlopu w dniu rozprawy, renciści i emeryci otrzymują zaś kwotę około 40 złotych za rozprawę. Limit rozpraw, w których dana osoba może wziąć udział w ciągu miesiąca wynosi trzy.