Składka na Fundusz Pracy
Składka na Fundusz Pracy ustalana jest na podstawie kwot, będących podstawą wymiaru składek wchodzących w skład ubezpieczenia emerytalnego oraz rentowego. Podstawa w przeliczeniu na okres miesięczny stanowi co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę lub co najmniej 50% minimalnego wynagrodzenia w przypadku osób, które pracują w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania. Gdy podstawa jest niższa niż omówiono powyżej, składki na Fundusz Pracy nie opłaca się. Wysokość składki na Fundusz Pracy opłaca tylko i wyłącznie płatnik składek. Przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą Fundusz Pracy opłaca w formie składki za siebie, która w 2018 wynosi 65,31 zł.
Fundusz Pracy - działalność gospodarcza
Prowadzenie działalności gospodarczej zobowiązuje przedsiębiorcę do samodzielnego opłacania składek ZUS. Każda nowa osoba, która prowadzi swoją pierwszą w życiu działalność, może liczyć na preferencyjne stawki tzw. mały ZUS. Mniejsze składki obowiązują od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej przez kolejne 24 miesiące jej prowadzenia. Co ważne, dla nowych przedsiębiorców składka na Fundusz Pracy nie obowiązuje. Zwolnienia z Funduszu Pracy obowiązują dla płatników preferencyjnych składek w wysokości 30% minimalnego wynagrodzenia. W związku z tym dla nowo powstałej jednoosobowej działalności gospodarczej Fundusz Pracy nie jest obowiązkowy.W ramach składek ZUS Fundusz Pracy musi być opłacany w przypadku, gdy przedsiębiorca zatrudnia osoby na umowę o pracę.
Fundusz pracy - zwolnienia
Zgodnie z ustawą o Promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy składki na Fundusz Pracy nie muszą być opłacane w sytuacji, gdy:
- pracownik otrzymuje wynagrodzenie niższe od minimalnego;
- przedsiębiorca zatrudnia wszystkich pracowników wyłącznie na umowę zlecenie;
- nowy przedsiębiorca korzysta z preferencyjnych składek ZUS
- przedsiębiorca lub pracownik osiągnie określony pułap wiekowy tzn.: 55 lat kobieta, 60 lat mężczyzna.
Fundusz Pracy po macierzyńskim
Również pracodawca nie ma obowiązku opłacania tej składki za pracownice, które powracają z urlopu macierzyńskiego lub rodzicielskiego, bądź wychowawczego w okresie do 36 miesięcy od momentu powrotu z w/w urlopów. Prawo do zwolnienia przysługuje pracodawcy, który pierwszy udzielił pracownicy, któregoś z urlopów (w przypadku zatrudnienia u dwóch lub więcej pracodawców - art. 231 kp). Ten zapis nie obowiązuje w przypadku pracowników, którzy powracają z urlopu ojcowskiego. W przypadku, gdy pracownica łączy wykonywanie pracy z urlopem rodzicielskim lub wychowawczym, prawo do zwolnienia nie przysługuje, gdyż urlop nadal trwa w mocy postanowienia.
