Prywatny gabinet psychiatryczny to właściwie gabinet lekarski i w związku z tym, że realizuje się w nim pomoc medyczną, otwierająca go osoba musi spełnić szereg wymogów. Co jest najważniejsze?
Gabinet psychiatryczny: otwieranie działalności
Choć przyjmować pacjentów może jedynie lekarz psychiatra z prawem wykonywania zawodu, to nie ma przeszkód, by gabinet psychiatryczny otworzyła osoba bez medycznego wykształcenia. W takim przypadku poradnia działa w ramach niepublicznego zakładu opieki zdrowotnej – NZOZ. Lekarz chcący rozpocząć prywatną praktykę, powinien zacząć od ubezpieczenia się od odpowiedzialności cywilnej i założenia działalności gospodarczej – jednoosobowej bądź w formie spółki cywilnej, jawnej albo partnerskiej.
By prowadzić leczenie psychiatryczne (czy to w ramach praktyki zawodowej, czy NZOZ) konieczna jest rejestracja gabinetu lekarskiego. Właściciel niepublicznego zakładu opieki zdrowotnej o wpis do rejestru wnioskuje u wojewody, a lekarz w okręgowej izbie lekarskiej.
Świadczenia mogą być realizowane komercyjnie albo – jeśli gabinet podpisze umowę z Narodowym Funduszem Zdrowia – finansowane ze środków publicznych (dla osób ubezpieczonych w ramach NFZ).
Prywatny gabinet psychiatryczny – urządzenie, wyposażenie
Gabinet prywatny psychiatra może urządzić w mieszkaniu czy domu jednorodzinnym, jednak musi wydzielić na to osobne pomieszczenie. Przede wszystkim ważne jest spełnienie wymogów sanitarnych, ogólnoprzestrzennych i instalacyjnych zawartych w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 26 marca 2019 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą.
Pierwsza wizyta u psychiatry jest dla wielu osób trudnym doświadczeniem, dlatego muszą one czuć, że to miejsce, w którym otrzymają pomoc i mogą liczyć na dyskrecję. Poradnia zdrowia psychicznego powinna być tak wyposażona, by sprzyjać spokojnej rozmowie, budowaniu więzi. Meble do gabinetu lekarskiego muszą być estetyczne i zapewniać komfort. Ważne są szafki do przechowywania i ogólne uporządkowanie przestrzeni. W poczekalni ani w samym pokoju nie powinno być zbyt wielu ozdób, które rozpraszają uwagę. Wystrój i poszczególne elementy muszą też być dostosowane odpowiednio do wieku pacjentów (np. poradnia psychiatryczna dla dzieci wyposażona w mniejsze meble, zabawki itd.).
