Formy zatrudnienia
W ciągu ostatnich kilku lat model zatrudnienia w naszym kraju bardzo się zmienił. Niewiele osób ma możliwość przepracowania całej kariery w jednej firmie. Jednym z przykładów zachodzących zmian jest systematyczny wzrost liczby pracowników tymczasowych. Praca tymczasowa jest też jednym z narzędzi aktywizacji bezrobotnych. Elastyczne formy zatrudnienia pozwalają firmie pozyskać pracownika w szczególnie gorących okresach, a jednocześnie nie wiążą się z tak dużymi kosztami, jak pełen etat.
Agencje pracy tymczasowej najczęściej zapewniają pracowników do wykonywania zadań sezonowych. Wzmożonym zapotrzebowaniem na pracowników charakteryzują się przedsiębiorstwa z branży motoryzacyjnej, budowlanej i turystycznej, ale nie tylko. Coraz częściej pracowników tymczasowych można znaleźć także w super- i hipermarketach. Niestety przy zatrudnianiu nie na etat dochodziło też do wielu nadużyć. Dlatego w 2017 roku rząd znowelizował przepisy dotyczące zawierania umów czasowych. Wprowadzono m.in. limit czasu pracy tymczasowej w jednej firmie. Jakie jeszcze zasady obowiązują w tej kwestii?
Jak długo pracownik tymczasowy może pracować dla jednego pracodawcy
Przepisy dokładnie regulują, ile może pracować pracownik tymczasowy. Praca na rzecz jednej firmy nie powinna być dłuższa niż 18 miesięcy w ciągu kolejnych 36 miesięcy. To ogólna zasada, ale czas może być dłuższy, jeśli pracownik tymczasowy zastępuje nieobecnego, stałego pracownika, który np. jest na urlopie wychowawczym. Wtedy maksymalny czas umowy wynosi 36 miesięcy.
Jeśli np. firma zwalnia jakąś osobę, a następnie proponuje jej podjęcie pracy tymczasowej, to taka zmiana formy zatrudnienia nie jest zgodna z prawem. Po prostu byłaby niekorzystna dla pracownika. Co więcej, jeśli firma zwolniła etatowca z przyczyn go niedotyczących, to w okresie 3 miesięcy nie może zastąpić go pracownikiem tymczasowym. Ci nie mogą też wykonywać zadań szczególnie niebezpiecznych ani zastępować osób, które mają w firmie umowę na stałe, ale strajkują.
Pracownik tymczasowy – ustawa
Odpowiedź na pytanie: „Kto to jest pracownik tymczasowy?” znajdziemy w Ustawie z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych, znowelizowanej w 2017 roku. Zatem, pracownik tymczasowy jest to osoba zatrudniona przez agencję pracy tymczasowej wyłącznie w celu wykonywania pracy tymczasowej na rzecz i pod kierownictwem pracodawcy użytkownika. Gwoli ścisłości, pracodawca użytkownik to w zasadzie firma, która za pośrednictwem agencji poszukuje pracownika.
Warto przytoczyć jeszcze jedną definicję i rozwinąć samo pojęcie pracy tymczasowej: „wykonywanie na rzecz danego pracodawcy użytkownika, przez okres nie dłuższy niż wskazany w ustawie, zadań:
a) o charakterze sezonowym, okresowym, doraźnym lub
b) których terminowe wykonanie przez pracowników zatrudnionych przez
pracodawcę użytkownika nie byłoby możliwe, lub
c) których wykonanie należy do obowiązków nieobecnego pracownika
zatrudnionego przez pracodawcę użytkownika” (za: art 2. Ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych).
