Równe traktowanie - Kodeks pracy
Artykuł 183. Kodeksu pracy mówi, że pracodawca jest zobowiązany traktować wszystkich pracowników w taki sam sposób. Zasada równego traktowania ma dotyczyć nawiązywania i rozwiązania stosunku pracy, warunków zatrudnienia, przyznawania awansów oraz dostępu do szkoleń w celu podnoszenia kwalifikacji zawodowych. Naruszenie zasady równego traktowania jest poważnym wykroczeniem przeciwko prawu pracownika do godnej pracy.
Równe traktowanie w zatrudnieniu
Zasada równego traktowania nie dotyczy tylko pracowników zatrudnionych w danej firmie. Odnosi się ona również do kandydatów na dane stanowisko oraz do byłych pracowników. W przypadku rekrutacji pracodawca musi pamiętać, że nie może dyskryminować ze względu na płeć, wiek, stan zdrowia, rasę, narodowość, przekonania polityczne, przynależność związkową, wyznanie, pochodzenie etniczne, orientację seksualną, rodzaj umowy o pracę oraz wymiar czasu pracy.
Naruszenie któregoś z wyżej wymienionych aspektów jest traktowane jak dyskryminacja. Zjawisko dyskryminacji występuje wtedy, gdy pracownik jest traktowany inaczej ze względu na co najmniej jeden czynnik.
Warto zwrócić uwagę, czy pracownicy zajmujący takie samo stanowisko, mający porównywalne doświadczenie oraz wykształcenie, otrzymują takie samo wynagrodzenie. Jest to kluczowe zwłaszcza przy ustalaniu pensji kobiet i mężczyzn. W wielu przypadkach kobiety mogą powiedzieć, że wykonując te same obowiązki, są gorzej opłacane. Jest to jeden z bardziej powszechnych rodzajów dyskryminacji oraz nierównego traktowania pracowników.
Zasada równego traktowania w zatrudnieniu
Jeżeli pracownik czuje, że została w stosunku do jego osoby naruszona zasada równego traktowania w zatrudnieniu, to może ubiegać o odszkodowanie, które nie może być niższe od minimalnego wynagrodzenia za pracę w danym roku. Skargę można złożyć do sądu pracy lub Państwowej Inspekcji Pracy (PIP). W przypadku zgłoszenia naruszeń do PIP, w danym miejscu pracy rozpoczyna się szczegółowa kontrola, która ma na celu sprawdzenie zasadności złożonej skargi. Osoba zgłaszająca taką skargę ma zapewnioną pełną anonimowość.
Pracodawca nie może później wyciągać żadnych negatywnych konsekwencji w stosunku do pracownika, który walczył o swoje prawa. Oznacza to, że pracodawca nie może w takiej sytuacji rozwiązać umowy o pracę, tym bardziej bez zachowania okresu wypowiedzenia.
