Czy prawniczka albo przedstawiciel handlowy pracujący na B2B mogą potraktować eleganckie ubranie przeznaczone do pracy jako koszt uzyskania przychodów? W końcu profesjonalny wygląd sprawia, że prezentują się lepiej, budzą zaufanie klientów… Albo czy przewodnik miejski może w ten sam sposób potraktować wygodne buty, które ułatwiają mu pracę? Czy ubranie można uznać za firmowy wydatek? Tak, ale pod pewnymi warunkami. Czytaj dalej i sprawdź, kiedy jest to możliwe.
Nowe ubranie a odliczenie od podatku – w jakich przypadkach możemy to zrobić?
Żadnych wątpliwości nie budzi wliczenie w firmowe koszty odzieży roboczej, specjalistycznej, a nawet okularów dla pracownika etatowego, który wykonuje swoje obowiązki przy komputerze. Czy jednak przedsiębiorca może zaliczyć nowy garnitur, eleganckie obuwie itd. do kosztów uzyskania przychodu? Tutaj sprawa nie jest już tak oczywista.
Koszty uzyskania przychodów, to wydatki, które zmniejszają podstawę opodatkowania, a więc sprawiają, że przedsiębiorca zapłaci niższy podatek dochodowy. Zgodnie z art. 22. Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych są to wydatki poniesione w celu:
- osiągnięcia przychodów lub
- zachowania źródła przychodów lub
- zabezpieczenia tegoż źródła.
Aby zaliczyć dany koszt jako koszt uzyskania przychodu, musi być zachowany przyczynowo-skutkowy związek z co najmniej jednym z tych celów. Co ważne, od tej zasady są wyjątki wymienione w art. 23. ustawy o PIT. Podstawy opodatkowania nie obniżą m.in. koszty reprezentacji. Ustawa nie definiuje owej reprezentacji, ale można ją rozumieć jako okazałość i wystawność, która ma kształtować odpowiedni wizerunek firmy w oczach klientów.
Ubranie, aby stanowiło firmowy koszt, musi być ściśle związane z przychodami firmy. Celowość danego zakupu i jego związek z przychodem i charakterem prowadzonej działalności gospodarczej w razie kontroli skarbówki musi udowodnić przedsiębiorca.
Odliczenie zakupu ubrania – szczegółowe warunki
Aby wydatki na ubranie czy obuwie można było zaliczyć jako koszt uzyskania przychodu, zakupione rzeczy muszą całkowicie utracić osobisty charakter. W związku z tym, że każdy z nas, aby normalnie funkcjonować – w zależności od wykonywanej przez siebie pracy itd. – kupuje zarówno odzież, jak i buty, dlatego uznaje się, że takie zakupy oznaczają realizację zwykłych potrzeb danej osoby. Ludzie nabywają przecież ubrania i buty, niezależnie od tego, czy reprezentują grupę przedsiębiorców, czy nie. Dostosowanie ubioru do wykonywanego zawodu nie odbiega w żaden sposób od przyjętych norm społecznych, dlatego nie jest uznawane za związane z działalnością gospodarczą.
Kiedy zatem ubranie traci osobisty charakter i zyskuje znaczenie dla przychodów firmy? W koszty można wliczyć odzież, która zawiera elementy identyfikujące markę przedsiębiorcy. Muszą one znajdować się w widocznym miejscu i być zamieszczone na stałe – odpadają więc broszki z monogramem czy inicjały przedsiębiorcy wyhaftowane na metce po wewnętrznej stronie ubrania. Organ podatkowy nie powinien kwestionować natomiast koszulki, na której znajduje się widoczne logo firmy, kurtki z dużą naszywką itd., a nawet garnituru, o ile spełnia on powyższe wymagania.
