Zasiłek wyrównawczy jest rodzajem rekompensaty dla pracownika o zmniejszonej zdolności do pracy, który zaczął otrzymywać niższe wynagrodzenie. Wypłaca się go w sytuacji, gdy zatrudniony musiał poddać się rehabilitacji. Kto je finansuje i kiedy przysługuje pracownikowi? Szczegółowych informacji na ten temat udziela Zakład Ubezpieczeń Społecznych.
Zasiłek wyrównawczy - komu przysługuje?
Zgodnie z informacjami podanymi przez ZUS, zasiłek ten przeznaczony jest dla osób, które spełniają poniższe warunki:
• mają zmniejszoną zdolność do pracy,
• zaczęły otrzymywać niższe wynagrodzenie,
• musiały poddać się rehabilitacji w wyniku wypadku przy pracy lub choroby zawodowej.
Rehabilitacja, o której mowa w przepisach, prowadzona jest w celu adaptacji lub przyuczenia do danej pracy. Pracownik poddaje się jej w firmowym bądź międzyzakładowym ośrodku lub bezpośrednio w miejscu pracy na przystosowanym do tego celu stanowisku.
Należy przy tym zwrócić uwagę na źródło finansowania takiego zasiłku. O ile przyznawany jest na pokrycie rehabilitacji w wyniku choroby zawodowej lub wypadku przy pracy, wywczas zasiłek przysługuje z ubezpieczenia wypadkowego. W innych przypadkach mamy do czynienia z zasiłkiem wyrównawczym z ubezpieczenia chorobowego.
Zasiłek wyrównawczy - kiedy przysługuje?
Świadczenie wyrównawcze może być wypłacane przez cały okres rehabilitacji, jednak nie dłużej niż przez 24 miesiące. Prawo do niego pracownik nabywa już pierwszego dnia poddawania się rehabilitacji. Należy też pamiętać, że prawo do zasiłku ustaje w sytuacji, gdy z uwagi na stan zdrowia pracownika rehabilitacja staje się niecelowa.
Natomiast w jakich sytuacjach prawo do zasiłku nie przysługuje? Jak podaje Zakład Ubezpieczeń Społecznych, nie otrzymuje go pracownik, który:
• pobiera emeryturę, rentę z tytułu niezdolności do pracy albo nauczycielskie świadczenie kompensacyjne,
• uległ wypadkowi w wyniku umyślnego lub wywołanego niedbalstwem naruszenia przez niego przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia i jest to jedyna przyczyna tego wypadku,
• przyczynił się znacznie do wypadku, będąc w stanie nietrzeźwym lub pod wpływem środków odurzających bądź substancji psychotropowych,
• bez uzasadnionej przyczyny nie chciał poddać się badaniu w celu ustalenia zawartości w organizmie alkoholu, środków odurzających albo substancji psychotropowych.
