Oto specjalista, który potrafi przywrócić zwierzętom radość ruchu i komfort życia – zoofizjoterapeuta. Dzięki jego pracy czworonogi po kontuzjach, operacjach czy chorobach znów mogą biegać, bawić się i aktywnie spędzać czas. Coraz więcej opiekunów zwierząt odkrywa, że fizjoterapia to nie tylko domena ludzi, ale także ważne wsparcie w leczeniu ich pupili. Kim jest zoofizjoterapeuta i jak zacząć pracę w tym zawodzie? Kiedy opiekun psa lub kota powinien zwrócić się o pomoc do zoofizjoterapeuty?
Spis treści
Kim jest zoofizjoterapeuta?
Zoofizjoterapeuta to fizjoterapeuta, który zajmuje się cierpiącymi na różnego rodzaju dolegliwości zwierzętami. Choć mniej popularny niż praca jako weterynarz, zawód zoofizjoterapeuty jest z powodzeniem praktykowany w Polsce.
Specjaliści wykonują pracę w zoo, lecznicach weterynaryjnych, placówkach rehabilitacji zwierząt, prowadzą prywatną praktykę. Profesja ta znajduje się w wykazie zawodów i specjalności pod numerem 516406.
Na czym polega praca?
Zadaniem zoofizjoterapeuty jest poprawienie zarówno fizycznego, jak i psychicznego stanu zdrowia pacjenta weterynaryjnego. W tym celu:
• przeprowadza wywiad z opiekunem zwierzęcia,
• zapoznaje się z dotychczasową dokumentacją medyczną,
• przeprowadza badanie,
• opracowuje plan leczenia,
• wykonuje zabiegi fizykoterapeutyczne, kinezyterapeutyczne, masaż zwierzęcia, hydroterapia i in.,
• monitoruje postępy pacjenta weterynaryjnego,
• prowadzi konsultacje z opiekunami zwierząt.
Jak zostać zoofizjoterapeutą?
Praca ze zwierzętami w charakterze zoofizjoterapeuty wiąże się ze spełnieniem określonych wymagań osobowościowych, zdrowotnych i formalnych. Przede wszystkim kandydat na to stanowisko powinien być osobą, która nie czuje lęku przed zwierzętami, jest empatyczna, cierpliwa, uważna, komunikatywna, wzbudza zaufanie, zarówno u pacjenta weterynaryjnego, jak i jego opiekuna.
Fizjoterapeuta zwierząt nie może mieć również przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania tego zawodu. Wykluczające mogą być na przykład alergie.
A jakie są wymagania formalne? Jak podaje Wortal Publicznych Służb Zatrudnienia kursy zoofizjoterapeuty organizują niepubliczne placówki dydaktyczne. Ponadto:
Podstawą do uzyskania zaświadczenia o ukończeniu kursu jest zdanie egzaminu przed komisją powołaną przez organizatora kursu. Warunkiem uczestniczenia w kursie jest wykształcenie średnie o dowolnym kierunku i ukończenie 18 roku życia. Po zaliczeniu kursu wskazane jest odbycie praktyki u doświadczonego zoofizjoterapeuty. Dodatkowym atutem jest posiadanie kwalifikacji w zawodach pokrewnych, np.:
• 325401 Technik fizjoterapii;
• 324002 Technik weterynarii;
• 516407 Zoopsycholog lub
• 516405 Treser psów.
Kandydaci mogą wybrać również kierunek studiów zoofizjoterapia. Po ich ukończeniu kandydat otrzymuje tytuł inżyniera i może pracować w zawodzie.
Zoofizjoterapia – zarobki
Czy fizjoterapia zwierząt to dochodowe zajęcie? Wiele zależy od lokalizacji placówki, a także doświadczenia specjalisty. Przykładowo, koszt pierwszej konsultacji to ok. 50 zł. Jednorazowy zabieg w bieżni wodnej dla psa kosztuje około 70-100 zł (zwykle wykonywana jest seria). Ceny zabiegów z magnetoterapii, laseroterapii czy elektroterapii zaczynają się od około 30 złotych.
Czytaj także: Praca po weterynarii – perspektywy, zarobki
Zoofizjoterapia – najczęściej zadawane pytania:
-
Kim jest zoofizjoterapeuta?
Zoofizjoterapeuta to specjalista, który zajmuje się rehabilitacją i terapią zwierząt, głównie psów, kotów i koni. Pomaga im wrócić do sprawności po urazach, operacjach lub chorobach.
-
Czy zoofizjoterapeuta to weterynarz?
Zoofizjoterapeuta to fizjoterapeuta zajmujący się zwierzętami. To nie weterynarz, choć oczywiście lekarz weterynarz może również podjąć naukę w dziedzinie fizjoterapii zwierząt i specjalizować się w tym obszarze.
-
Jakie metody pracy stosuje zoofizjoterapeuta?
W swojej pracy może używać masażu, laseroterapii, ultradźwięków, hydroterapii oraz ćwiczeń ruchowych. Dobiera je indywidualnie do potrzeb zwierzęcia.
-
Kiedy warto udać się do zoofizjoterapeuty?
Warto udać się z pupilem do zoofizjoterapeuty, gdy zwierzę ma problemy z poruszaniem się, jest po zabiegu chirurgicznym, cierpi na przewlekłe schorzenia układu ruchu lub potrzebuje wsparcia w poprawie kondycji fizycznej.
