Geniusz to dla jednych znienawidzona, przemądrzała jednostka, dla innych źródło inspiracji i wulkan kreatywności. W każdej firmie możemy znaleźć osobę, która radzi sobie ze wszystkim, nawet w kryzysowych sytuacjach. Kiedy inni się poddają, ona zawsze znajdzie rozwiązanie. Kim jest geniusz?
Geniusz – co to znaczy
O kim można powiedzieć geniusz? Znaczenie tego słowa znajdziemy m.in. w Słowniku Języka Polskiego. To: "osoba wybitnie inteligentna, uzdolniona, zdolna osiągać nadzwyczajnie wysokie efekty w swojej działalności; fenomen, wirtuoz, znakomitość". IQ minimum 148, czyli ponadprzeciętną inteligencję ma około 2% ludzi na świecie. Geniusze to zazwyczaj osoby o trudnym charakterze, mające niekiedy problemy z funkcjonowaniem wśród innych "przeciętnych" jednostek. Według Jacka Leluka, członka m.in. polskiej MENSY, wykładowcy Uniwersytetu Zielonogórskiego - osoby z wysokim IQ mają problem z odnalezieniem się na rynku pracy. Co więcej, szybko się nudzą na danym stanowisku, często zmieniają zatrudnienie, ponieważ pracują znacznie wydajniej niż pozostali.
Geniusz w pracy a efektywna współpraca
Wybitne zdolności genialnych pracowników w szczególności gloryfikowane są przez pracodawców. Jeżeli my, jako znajomi z pracy, będziemy traktować geniusza jako irytującego osobnika, nigdy nie dojdziemy do finału założonych prac. Czasami warto schować dumę do kieszeni i znaleźć wspólny język, dla dobra zespołu. Jak radzić sobie z geniuszem w pracy? Nie jest to zadanie niemożliwe. Przede wszystkim musimy skupić się na naszym celu. Bierzmy pod uwagę dobro ogólne, czyli projekt, który czeka na efektywne zakończenie.
Genialna konfrontacja
Najlepiej jeśli geniusz ma możliwość skonfrontować się z kimś na swoim poziomie. Takie osoby wręcz potrzebują i szukają w otoczeniu innych ludzi o cechach zbliżonych pod wieloma względami do własnych, z drugiej jednak strony całkowicie różnych, ale na tym samym poziomie komunikacji. Inteligentny pracownik potrzebuje uzupełnienia. Sztandarowy przykład to Jobs i Wozniak: wspólna wizja, wspólna pasja, odmienne charaktery, efekt – genialny.
Komunikacja – klucz do mózgu geniusza
Nie komunikujmy się sucho z geniuszem, ale wytłumaczmy spokojnie swoje cele. Opowiedzmy, dlaczego zależy nam na realizacji właśnie tych zadań. Warto spróbować z kimś, kto ma wybitne zdolności w jakiejś dziedzinie, wejść na poziom, na którym szanujemy wzajemnie nasze kompetencje. Nie wymądrzajmy się, tłumaczmy.
Określ granice
Optymalnym rozwiązaniem jest spotkać się w połowie drogi. Dookreślić swoje cele. Zaoferować pomoc. Nie obciążać się wzajemnie. Nie obrażać. Oczywiście czasami granica mocno się przesuwa. Wszystko zależy od indywidualnych cech charakteru pozostałych pracowników lub pracodawcy. Wybitne zdolności intelektualne nie powinny być traktowane jako przeszkoda w osiągnięciu kompromisu.
