W krajach unijnych obowiązuje wiele wspólnych regulacji prawnych, jak np. warunki wprowadzania towaru na rynek w Unii Europejskiej, co znacznie ułatwia międzynarodowy handel. Incoterms jest zbiorem zasad, z których korzystają przedsiębiorcy na całym świecie. O jakich regułach mowa?
Incoterms: czym są?
International Commercial Terms (incoterms) tłumaczymy jako międzynarodowe warunki sprzedaży. To zbiór 11 zwięzłych i prostych reguł dotyczących tego, kto bierze za co odpowiedzialność w procesie międzynarodowych transakcji.
Znajomość zasad ogranicza ryzyko bardzo kosztownych nieporozumień, zarówno dla kupującego, jak i dla sprzedającego. W handlu międzynarodowym, gdzie partnerzy pochodzą z różnych krajów, w których obowiązują odmienne porządki prawne, ważne jest usystematyzowanie obowiązków obu stron transakcji. Incoterms stworzyła w 1936 r. Międzynarodowa Izba Handlowa, zrzeszająca obecnie przedsiębiorców reprezentujących ponad 100 państw. Te ogólnoświatowe zasady międzynarodowego handlu są stale doprecyzowywane i dostosowywane do zmieniających się warunków rynku i potrzeb przedsiębiorców. Najnowsze wydanie Incoterms zostało opublikowane w 2020 r. i od tego czasu jest obowiązujące.
International Commercial Terms (incoterms): reguły
Reguły International Commercial Terms 2020 to:
EXW – EX Works (z zakładu)
Zgodnie z tą regułą kupujący ponosi większość kosztów i ryzyka podczas wysyłki produktów. Sprzedawca ma obowiązek zapewnić kupującemu dostęp do towarów (np. w magazynie czy fabryce), a wszystkie dalsze czynności, jak załadunek i transport, leżą po stronie kupującego.
DAP Delivered at Place (dostarczone do miejsca)
W tym przypadku sprzedający odpowiada za dostarczenie towarów pod uzgodniony z kupującym adres. Pokrywa w związku z tym koszty transportu, ale rozładunek leży po stronie kupującego.
DDP Delivered Duty Paid (dostarczone, cło opłacone)
Reguła ta oznacza, że odpowiedzialność podczas transportowania towarów spoczywa po stronie sprzedającego. To on płaci za przewóz, przygotowanie towarów do rozładunku, wypełnia zobowiązania przy przekraczaniu granic i płaci cło.
FCA Free Carrier (dostarczone do przewoźnika)
Oznacza to, że sprzedający odpowiada za załadowanie towaru na środki transportu zorganizowane przez kupującego. Kiedy przewoźnik odbierze produkty, odpowiedzialność za nie przechodzi na kupującego.
CPT Carriage Paid To (przewóz opłacony do)
Obowiązki sprzedającego są takie same jak w regule FCA Free Carrier, za wyjątkiem tego, że sprzedawca pokrywa koszty dostawy. Ryzyko przechodzi na kupującego w chwili, gdy przewoźnik odbiera towary.
CIP Carriage and Insurance Paid To (przewóz i ubezpieczenie opłacone do)
Ryzyko po stronie sprzedającego kończy się wraz z przekazaniem towarów do przewoźnika. Niemniej sprzedający jest odpowiedzialny za przekazanie towarów przez zaangażowanego przez siebie przewoźnika i dodatkowo zawarcia umowy ubezpieczenia od ryzyka utraty lub uszkodzenia towarów przez kupującego (od miejsca dostawy do co najmniej punktu przeznaczenia).
DPU Delivered at Place Unloaded (dostarczone do miejsca, wyładowane)
Towary dostarcza sprzedający i odpowiada za nie w procesie transportu i wyładowania w miejscu przeznaczenia. Ryzyko przenosi się na kupującego, kiedy produkty po wyładowaniu ze środków transportu znajdą się w wyznaczonym miejscu.
FAS Free Alongside Ship (dostarczone wzdłuż burty statku)
Sprzedający dostarcza towary do kupującego i umieszcza je wzdłuż burty statku w ustalonym porcie załadunku. Ryzyko uszkodzenia lub utraty produktów oraz dalsze koszty związane z transportem przechodzą na kupującego, gdy towary znajdą się przy statku.
FOB Free On Board (dostarczony na statek)
Koszty i ryzyko związane z uszkodzeniem i utratą towarów leżą po stronie sprzedającego do momentu załadunku na statek. Kiedy produkty są na statku, odpowiedzialność za nie przejmuje kupujący.
CFR Cost and Freight (koszt i fracht)
Podobnie jak w regule FOB Free On Board, kupujący przejmuje odpowiedzialność, gdy towar znajdzie się na statku. Różnica polega na tym, że to sprzedający musi pokryć koszty przewozu towarów statkiem do portu przeznaczenia.
CIF Cost Insurance and Freight (koszt ubezpieczenie i fracht)
W tym przypadku ryzyko uszkodzenia lub utraty towarów przechodzi na kupującego, kiedy towary znajdą się na statku. Sprzedawca ma takie same obowiązki, jak w regule CRF Cost and Freight, ale dodatkowo jest zobligowany do zawarcia umowy ubezpieczenia od ryzyka utraty lub uszkodzenia towarów przez kupującego od portu załadunku do portu przeznaczenia.
