Wzrost płacy minimalnej jest w wielu krajach priorytetem w programach partii politycznych. Najniższa stawka godzinowa czy za etat pracy ma zapewnić bezpieczeństwo osobom najgorzej zarabiającym, podnieść ich standard życia. Jednak nie we wszystkich państwach pensja minimalna obowiązuje. Jakie kraje nie zdecydowały się na wprowadzenie tej regulacji?
W których krajach płaca minimalna nie obowiązuje?
Płaca minimalna w Unii Europejskiej jest analizowana przez Eurostat. Badania nad wynagrodzeniem w poszczególnych krajach pozwalają na porównanie warunków życia i zatrudnienia. Wysokość płacy minimalnej w UE jest na różnym poziomie. Najwyższa obowiązuje w Luksemburgu – 2142 EUR, a najniższa w Bułgarii – 312 EUR na miesiąc za wykonaną pracę.
Okazuje się jednak, że nie wszystkie kraje zdecydowały się na wprowadzenie takiej regulacji. Płaca minimalna nie obowiązuje w Danii, we Włoszech, na Cyprze, w Austrii, Finlandii i Szwecji. Warto wspomnieć, że nie posiadają jej prawie wszystkie kraje EFTA – Islandia, Norwegia i Szwajcaria. Jak czytamy na stronie Eurostatu – na Cyprze minimalna pensja dotyczy wybranych zawodów, w innych krajach z kolei jest ustalana w układach zbiorowych obowiązujących w poszczególnych sektorach. Takie państwa jak Niemcy czy Irlandia na wprowadzenie płacy minimalnej zdecydowały się dopiero niedawno.
Brak płacy minimalnej – jak wpływa na rynek pracy?
Ustalana stawka minimalna ma zapobiegać wykorzystywaniu pracowników na najniższych stanowiskach i zagwarantować im odpowiedni standard życia. W sytuacji, kiedy szeregowi pracownicy otrzymują wynagrodzenie na rękę zapewniające godne warunki – płaca minimalna wydaje się niepotrzebna.
Brak pensji minimalnej wpływa również na to, w jaki sposób zatrudniają przedsiębiorcy. Nie muszą oni podporządkowywać się odgórnym ustaleniom co do wysokości wynagrodzenia, lecz negocjować stawki nieszkodzące przedsiębiorstwu.
Jako minus wprowadzenia minimalnego wynagrodzenia za pracę często podaje się rozrost szarej strefy. Pracodawców nie stać na legalne zatrudnienie po rządowych stawkach, nawiązują więc współpracę z osobami gotowymi na wykonywanie obowiązków bez podpisywania stosownej umowy. Brak określonego najniższego wynagrodzenia niweluje częściowo ten problem.
Minimalna krajowa ma swoich zwolenników i przeciwników. Choć jej idee wydają się słuszne, nie w każdych okolicznościach się sprawdzają. Spory i dyskusje na ten temat nieustannie wracają. Najważniejsze jest jednak, by zagwarantować każdemu pracującemu wynagrodzenie zapewniające godziwe życie.
