Dobra organizacja miejsca pracy pozwala na optymalne wykorzystanie zasobów. Źle wykorzystana przestrzeń kosztuje i utrudnia pracę. Nie do przecenienia są w związku z tym metody i techniki organizatorskie, ułatwiające przedsiębiorcy takie rozmieszczenie stanowisk pracy we właściwej odległości, aby było to wygodne i przede wszystkim nie generowało niepotrzebnych wydatków. Metoda Blocha-Schmigalli została opracowana w latach 50. ubiegłego wieku i z powodzeniem można ją stosować również dziś. Na czym polega i jaki ma wpływ na proces pracy? Jakie są jej plusy i minusy?
Spis treści
- Metoda Blocha-Schmigalli – co to?
- Metoda Blocha-Schmigalli – historia, bibliografia
- Optymalizacja procesów a czynnik W
- Metoda Blocha-Schmigalli – cel
- Metoda Blocha-Schmigalli a Lean Manufacturing
- Metoda Blocha-Schmigalli – zastosowanie w pracy
- Metoda Blocha-Schmigalli: wady i zalety
- Metoda Blocha-Schmigalli – odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania
Metoda Blocha-Schmigalli – co to?
Metoda Blocha-Schmigalli jest jedną z popularnych metod przestrzennego organizowania procesów pracy i rozmieszczania stanowisk roboczych. Znajduje ona liczne zastosowania. Pozwala zoptymalizować transport wewnątrzzakładowy i zewnętrzny, planować rozkład stanowisk pracy i maszyn w zakładach produkcyjnych. Skorzystać z niej mogą również osoby projektujące powierzchnie biurowe i wolną przestrzeń między stanowiskami, planujące modernizację budynków itp. W metodzie bierze się pod uwagę wielkość pomieszczeń, odległość pomiędzy stanowiskami, ich powiązania logistyczne, liczbę obiektów w węzłach siatki stanowisk i inne czynniki.
Zobacz także, jake wybrać rośliny do biura poprawiające estetykę wnętrz i oczyszczające powietrze.
Metoda Blocha-Schmigalli – historia, bibliografia
Metoda ta została stworzona w latach pięćdziesiątych XX wieku. Nazwa bierze się od nazwisk jej twórców. W. Bloch używał siatek trójkątów równobocznych do wyznaczenia racjonalnego rozmieszczenia stanowisk w zakładzie produkcyjnym albo na potrzeby administracyjno-biurowe. H. Schmigalla rozwinął metodę opartą na siatce trójkątów.
Niektóre publikacje traktujące o metodzie Blocha-Schmigalli:
- Jerzy Małachowski et al., Application of the Bloch-Schmigalla Method to Optimize the Organization of the Process of Repairing Unmanned Ground Vehicles, Adv. Sci. Technol. Res. J. 2020; 14(3):39–48,
- N. Banduka et al., Designing a Layout Using Schmigalla Method Combined with Software Tool visTABLE, International Journal of Simulation Modelling 16(3):375-385,
- Z. Mikołajczyk, Techniki organizatorskie w rozwiązywaniu problemów zarządzania, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995 r.,
- Z. Martyniak, Metody organizacji i zarządzania, wyd. Akademii Ekonomicznej w Krakowie, Kraków 1999 r.
Optymalizacja procesów a czynnik W
W metodzie stosuje się tzw. czynnik W, będący miarą wydajności procesu. Wówczas która określa, ile czasu rzeczywiście wykorzystuje się w procesie produkcji. Czynnik W wyrażony jest w procentach i odzwierciedla stosunek czasu rzeczywistego wykorzystania zasobów do czasu całkowitego trwania procesu. W tym wypadku im wyższy czynnik W, tym bardziej efektywny jest proces.
Obliczenie czynnika W wymaga zidentyfikowania wszystkich czynników, jakie wpływają na całkowity czas procesu. Należą do nich:
-
czas rzeczywisty wykorzystania zasobów (czas, w którym zasoby są faktycznie używane do przetwarzania produktu),
-
czas przestoju (czas, w którym zasoby nie są używane do przetwarzania produktu, na przykład w czasie przestojów, awarii sprzętu itp.),
-
czas cyklu (czas potrzebny do przetworzenia jednej jednostki produktu),
-
czas zmiany narzędzi (czas potrzebny na wymianę narzędzi między produkcją różnych produktów / części produktów).
Czynnik W można obliczyć z następującego wzoru:
W = czas rzeczywisty wykorzystania zasobów / czas całkowity trwania procesu * 100%
Czynnik W można stosować w różnych procesach produkcyjnych, aby określić ich efektywność i identyfikować obszary, które wymagają poprawy.
Metoda Blocha-Schmigalli – cel
Zasada Blocha i Schmigalli w firmie ma na celu zwiększenie efektywności procesów biznesowych poprzez identyfikację i eliminację marnotrawstwa oraz optymalizację wykorzystania zasobów. Metoda ta skupia się na analizie procesów, identyfikacji problemów oraz poszukiwaniu sposobów na ich rozwiązanie w sposób zgodny z zasadami Lean Manufacturing. Poprzez zastosowanie tej metody firmy mogą zwiększyć swoją konkurencyjność poprzez poprawę jakości, redukcję kosztów oraz skrócenie czasu realizacji procesów. Cele te osiąga się między innymi poprzez usprawnienie gospodarki zarządzania zasobami, ale także właściwe ustawienie stanowisk pracy w biurze czy zakładzie produkcyjnym i przez to skrócenie poszczególnych procesów, ścieżek transportu itp.
Metoda Blocha-Schmigalli a Lean Manufacturing
W tym momencie warto przypomnieć, czym jest Lean Manufacturing, wykorzystywane w tej metodzie. Dosłownie "szczupła produkcja", Lean Manufacturing to filozofia zarządzania produkcją, która koncentruje się na minimalizowaniu marnotrawstwa i eliminacji niepotrzebnych działań w procesie produkcyjnym. Celem Lean Manufacturing jest zwiększenie efektywności procesów produkcyjnych poprzez usunięcie wszelkich czynników, które nie przynoszą wartości dla klienta, takich jak:
-
przestoje,
-
niepotrzebne ruchy,
-
zbyteczne zapasy,
-
niedoskonałości procesów.
W ramach Lean Manufacturing stosuje się szereg narzędzi i technik, takich jak Kaizen, Poka-Yoke, Value Stream Mapping, 5S czy właśnie metoda Blocha-Schmigalla, aby zminimalizować marnotrawstwo i osiągnąć jak najwyższą jakość produktów przy jednoczesnym zmniejszeniu kosztów produkcji.
Metoda Blocha-Schmigalli – zastosowanie w pracy
Metoda Blocha-Schmigalla może być stosowana w różnych branżach i obszarach działalności firmy – wszędzie tam, gdzie istnieją procesy biznesowe, jakie można zoptymalizować.
Przykłady zastosowania metody w różnych dziedzinach:
-
produkcja: analiza procesów produkcyjnych, identyfikacja marnotrawstwa, eliminacja strat i wad, optymalizacja wykorzystania zasobów;
-
logistyka: analiza procesów magazynowych, eliminacja zbędnych zapasów, zoptymalizowanie procesu przyjęć i wydań;
-
obsługa klienta: analiza procesów obsługi klienta, identyfikacja problemów, usprawnienie procesu reklamacji i zwrotów;
-
finanse: analiza procesów finansowych, identyfikacja źródeł kosztów, usprawnienie procesu weryfikacji płatności i faktur;
-
HR: analiza procesów rekrutacyjnych, identyfikacja kłopotów z pozyskaniem kandydatów, usprawnienie procesu selekcji i wdrożenia pracowników.
W każdym z powyższych przypadków metoda Blocha-Schmigalla może pomóc w poprawie efektywności procesów i zmniejszeniu kosztów, co może znacznie przyczynić się do zwiększenia konkurencyjności przedsiębiorstwa.
Metoda Blocha-Schmigalli: wady i zalety
Metoda pozwala na optymalne rozmieszczenie stanowisk roboczych. Ma jednak zarówno zalety, jak i wady.
-
zalety
Do atutów koncepcji zalicza się przede wszystkim prostotę jej stosowania. Do obliczeń nie potrzeba wielu szczegółowych danych, a sam algorytm jest bardzo prosty. Dzięki temu można przeanalizować różne warianty ustawień. Metoda Blocha-Schmigalli pozwala na zaplanowanie rozmieszczenia obiektów względem siebie w sposób minimalizujący sumę dróg transportowych w określonym czasie.
-
wady
Z drugiej strony metoda ta opiera się na uproszczonym modelu, w którym należy przyjąć, że wszystkie stanowiska zajmują jednakową przestrzeń, co w rzeczywistości nie zawsze jest zgodne z prawdą. Co więcej, zastosowanie koncepcji wymaga sporej wiedzy na temat działalności firmy, procesu pracy, analizy przepływu zasobów i informacji. Problematyczny może być również fakt, że w metodzie nie są brane pod uwagę np. prace modernizacyjne w firmie.
Sprawdź też najważniejsze zasady zarządzania strategicznego firmą.
Metoda Blocha-Schmigalli – odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania:
-
W czym może pomóc metoda Blocha-Schmigalli?
Metoda Blocha-Schmigalli jest narzędziem organizacji przestrzennej procesów pracy i rozmieszczenia stanowisk roboczych. Może być wykorzystana do zoptymalizowania transportu wewnątrz i na zewnątrz zakładu, planowania rozmieszczenia stanowisk pracy oraz maszyn w zakładach produkcyjnych. Może być również stosowana przy projektowaniu powierzchni biurowych i wolnej przestrzeni między stanowiskami, a także przy modernizacji budynków.
-
Co to jest wskaźnik W w metodzie Blocha-Schmigalli?
Wskaźnik W, stosowany w metodzie Blocha-Schmigalli, określa efektywność procesu. Jest miarą czasu rzeczywistego wykorzystania zasobów w procesie produkcji, wyrażoną w procentach. Im wyższy wskaźnik W, tym bardziej efektywny jest proces.
-
Jakie są zalety metody Blocha-Schmigalli?
Metoda Blocha-Schmigalli ma kilka zalet. Przede wszystkim jest prosta w stosowaniu. Do obliczeń nie są potrzebne szczegółowe dane, a algorytm jest prosty, umożliwiając analizę różnych wariantów ustawień. Metoda ta pozwala na zaplanowanie rozmieszczenia obiektów minimalizującego drogi transportowe w określonym czasie. Należy jednak zauważyć, że metoda Blocha-Schmigalli opiera się na uproszczonym modelu, zakładającym jednakową przestrzeń dla wszystkich stanowisk, co nie zawsze jest zgodne z rzeczywistością. Ponadto jej zastosowanie wymaga dużej wiedzy na temat działalności firmy, procesów pracy oraz analizy przepływu zasobów i informacji. Metoda nie uwzględnia również prac modernizacyjnych w firmie.
